ΕΛΠ 10 Εισαγωγή στον Ελληνικό Πολιτισμό

ΕΔΩ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΘΕΜΑΤΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΠ10 ΓΙΑ ΤΟ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2006-2007 & ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΥΠΟΔΕΙΓΜΑΤΑ ΤΟΥΣ.



ΠΡΩΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2006-7

«Όταν εγκαινιαζόταν η Tate Modern - ο ναός της σύγχρονης τέχνης στο Λονδίνο - μια ιστορία διέρρευσε στον τύπο. Ένας επισκέπτης έχασε, λένε, το πορτοφόλι του σε μια από τις αίθουσες. Όταν το αντιλήφθηκε, γύρισε πίσω για να ανακαλύψει ότι ένα πλήθος είχε μαζευτεί και κοίταζε με θαυμασμό το δερμάτινο αντικείμενο. Όταν έσκυψε να πάρει το πορτοφόλι του, ένας φύλακας τον εμπόδισε λέγοντάς του ότι απαγορεύεται να αγγίζουν οι επισκέπτες τα εκθέματα. Πραγματικό ή φανταστικό, το ανέκδοτο γρήγορα προστέθηκε στο σαρδόνιο ευαγγέλιο των εχθρών της μοντέρνας τέχνης, καταχωρισμένο δίπλα σε άλλες συναφείς ιστορίες, όπως αυτή για την καθαρίστρια που μάζεψε κάτι αντικείμενα που νόμιζε πως ήταν σκουπίδια, ενώ στην πραγματικότητα ήταν το περίφημο έργο Garbage or Sweet Paper, υποψήφιο για βραβείο». (απόσπασμα από άρθρο της εφημερίδας Καθημερινή, του Mart Lawson, «Η μοντέρνα τέχνη», Κυριακή 16 Ιουλίου 2006, δημοσιευμένο αρχικά στην εφημερίδα The Guardian).

Σε ένα δοκίμιο 8 περίπου δακτυλογραφημένων σελίδων και σε τρεις ενότητες να αναπτύξετε τα ακόλουθα θέματα:

α) μπροστά στον διπολισμό «υψηλή τέχνη - μαζική κουλτούρα», πώς θα αντιμετώπιζε ένας διανοούμενος του 18ου και του 19ου αι. περιστατικά όπως αυτά που περιγράφονται  στο παραπάνω απόσπασμα;

β) τι θα αντέτειναν οι κοινωνιολόγοι Pierre Bourdieu και Karl Mannheim;

γ) πώς τα περιστατικά που περιγράφει το απόσπασμα απεικονίζουν τη μεταμοντέρνα εποχή μας;


Βιβλιογραφία

Δεν δόθηκε.

Πρώτη εργασία ΕΛΠ10 2006-7


ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2006-7

Α. Καινή Διαθήκη

Πάτερ ευχαριστώ σοι

 

Άρον τον κράββατόν σου και περιπάτει

Ευκολώτερόν εστι κάμηλον δια τρυπήματος ραφίδος διελθείν

Μακάριος όστις φάγεται άριστον

Φρύνιχος

Ευχαριστείν ουδείς των δοκίμων είπεν, αλλά χάριν ειδέναι.

Σκίμπους λέγε, αλλά μή κράββατος.

Βελόνη και βελονοπώλης αρχαία. Η δε ραφίς τί εστιν ουκ αν τις γνοίη.

Φάγομαι βάρβαρον. Λέγε ουν έδομαι και κατέδομαι. Τούτο γαρ Αττικόν.

 

Β. 15 Νοεμβρίου 1903: Ο καθηγητής Γ. Μιστριώτης προς τους φοιτητές της Φιλοσοφικής Σχολής, πριν από το μάθημά του:

«Κύριοι,

Είπόν τινες ότι εξήλθον των καθηκόντων μου. Τούτο βεβαίως δεν είναι αληθές, καθόσον εγώ δεν είμαι ανατόμος, αλλά καθηγητής των ελληνικών γραμμάτων, υπέρ των οποίων αόκνως οφείλω να εργασθώ. Εάν το έθνος νομίζη ότι οι υπάλληλοι καλώς μισθοδοτούνται, εγώ παραιτούμαι, κι ας έλθη ο Παλαμάς να διδάξη. Ο κ. Πρόεδρος της κυβερνήσεως [...] μοι συνέστησε να ενθυμηθώ ότι είμαι καθηγητής. Ναι. Το ενθυμούμαι ότι είμαι καθηγητής, αλλ' ενθυμούμαι εν ταυτώ ότι είμαι και Έλλην!... (χειροκροτήματα). Είμαι Έλλην οικογενειάρχης και έχω μικράν περιουσίαν, την οποίαν είμαι έτοιμος να χάσω χάριν υψηλοτέρου ιερού σκοπού. Δεν θα αναγκασθώ βεβαίως να λέγω το 'πρωτόκολλον' 'διφτέρι' και την 'εταιρίαν' 'παρέαν'.

- Κάτω η Κιχλιμπάρα (Ηλέκτρα) φωνάζουν οι φοιτηταί.

- Κάτω ο Βαρυβροντίχτης (Ζευς).

- Πάντες οι λαοί, εξακολουθεί ο κ. Μιστριώτης, έχουν δύο υποστάσεις, διά των οποίων διατηρούσι το είναι των, την Θρησκείαν και την Γλώσσαν, και εάν προσπαθήσουν να διαφθείρουν την ετέραν εξ αυτών, [...] ημείς οφείλομεν νομοταγέστατα να διαμαρτυρηθώμεν, χωρίς να δοθή αιτία να μας θεωρήσουν αναξίους, και διαβάλουν ούτω τα ελληνικά συμφέροντα. Εν τέλει σας συνιστώ σοβαρότητα και αποχήν από παντός κινήματος το οποίον δύναται να επιφέρη και δημιουργήση ταραχάς».

Ραγδαία χειροκροτήματα και επιδοκιμασίαι ζωηραί υπεδέχθησαν τους τελευταίους λόγους του κ. Μιστριώτου, όστις αμέσως μετά ταύτα άρχισεν την παράδοσίν του. (Α. Δημαράς, Η μεταρρύθμιση που δεν έγινε (Τεκμήρια Ιστορίας),  Τόμος Β΄, β΄ ανατ., Αθήνα 1986, σσ. 35-36).

 

Με βάση το 4ο κεφ. του εγχειριδίου του ΕΑΠ για τη διαχρονική εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας να αναπτύξετε σε ένα δοκίμιο 8 περίπου δακτυλογραφημένων σελίδων τα ακόλουθα θέματα:

α) ποιες από τις λέξεις-κλειδιά των σελ. 281 και 289 του εγχειριδίου του ΕΑΠ τεκμηριώνονται στα παραπάνω παραθέματα;

β) πώς ερμηνεύετε τις λεξιλογικές διαφορές ανάμεσα στον Φρύνιχο και την Καινή Διαθήκη;

γ) Να συγκρίνετε τις θέσεις του Φρύνιχου και του Μιστριώτη (ομοιότητες -διαφορές), λαμβάνοντας υπ' όψιν το ιδεολογικό περιβάλλον που τις γέννησε.

 

Βιβλιογραφία (ενδεικτική)

Μ. Κοπιδάκης (επιμ.), Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα (Ε.Λ.Ι.Α.) 1999

Γ. Μπαμπινιώτης, Συνοπτική Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα 1986

Γ. Μπαμπινιώτης, «Γλωσσικό ζήτημα», στο Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Αθήνα 1998, σ. 24-26

Γ. Μπαμπινιώτης, Ελληνική γλώσσα. Παρελθόν, παρόν, μέλλον, Αθήνα (Gutenberg) 2000

Δ. Ε. Τομπαΐδης, Επιτομή της ιστορίας της ελληνικής γλώσσας, Αθήνα (Ο.Ε.Δ.Β.) 1982

Α.-Φ. Χριστίδης (επιμ.), Ιστορία της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, Θεσσαλονίκη (Ίδρυμα Μ. Τριανταφυλλίδη) 2001

Τζ. Χόρροκς, Ελληνικά. Ιστορία της γλώσσας και των ομιλητών της (επιμ.-μετάφρ.: Μελίτα Σταύρου, Μαρία Τζεβελέκου), Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2006.

R. Browining, Η ελληνική γλώσσα, μεσαιωνική και νέα, εκδ. Παπαδήμας, Αθήνα 1972. 


Δεύτερη εργασία ΕΛΠ10 2006-7

 

ΤΡΙΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2006-7

A. Ο "Κούρος της Αναβύσσου" ή "Κροίσος" 530-525 π.Χ.
Β.  Ο "Δορυφόρος" του Πολυκλείτου 440-430 π.Χ.
Γ.  "Θνήσκων Γαλάτης".Πιθανόν έργο του Επιγόνου γύρω στα 230-220 π.Χ.

 

Η συνεπής σχέση «τέχνη - κοινωνία» ανακλάται στα τρία παραπάνω καλλιτεχνικά δημιουργήματα του αρχαιοελληνικού πολιτισμού. Σε ένα δοκίμιο 8 περίπου σελίδων:

α) να συγκρίνετε τα τρία γλυπτά, αναλύοντας τα βασικά χαρακτηριστικά τους γνωρίσματα (τεχνοτροπίες, θέματα, ομοιότητες-διαφορές),

β) να αιτιολογήσετε τις διαφορές τους, με βάση το πολίτευμα και τις κοινωνικές αντιλήψεις των εποχών που αντιπροσωπεύουν.

 

Βιβλιογραφία (ενδεικτική)

Boardman J.,Ελληνική πλαστική:Αρχαική περίοδος, εκδ.Καρδαμίτσα, Αθήνα, 1982, σσ.29-35,75-83.
Boardman J.,Ελληνική πλαστική:Κλασική περίοδος, εκδ.Καρδαμίτσα, Αθήνα, 1989, σσ.26-30, 105-112.

Γκίκας Σ., Οι αξίες των Αρχαίων Ελλήνων, εκδ.Σαββάλας, Αθήνα, 1997.

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδ.Αθηνών, τα κεφάλαια της Γλυπτικής στους τόμους των σχετικών εποχών ( Αρχαικοί, Κλασικοί, Ελληνιστικοί Χρόνοι).

Κοκκορού-Αλευρά Γ., Η τέχνη της αρχαίας Ελλάδας. Σύντομη Ιστορία 1050-50 π.Χ., εκδ.Καρδαμίτσα, Αθήνα, 1995.

Mosse Cl., Πολιτική και κοινωνία στην Αρχαία Ελλάδα, Αθήνα, 2003.

Pollitt J.J., Η τέχνη στην Ελληνιστική εποχή,Αθήνα,1994, ,σσ.119-122.

Pollitt J.J., Από την Αρχαική στην Κλασική Τέχνη, Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, Ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας, τόμος 3, σσ.217-230, εκδ.Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα, 2005.
Spivey N., Αρχαία Ελληνική Τέχνη, μετ.Γ.Τζίμα, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 1999.

 

  Τρίτη εργασία ΕΛΠ10 2006-7


ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2006-7

Στο πανεπιστημιακό βιβλίο (τ. Β΄, σ. 252) διατυπώνεται η θέση ότι η ιστορία της βυζαντινής αυτοκρατορίας «ως το 19ο αιώνα, γράφτηκε με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς και από την ιστοριογραφία τη διαμορφωμένη στο δυτικό θρησκευτικό περιβάλλον και από την ιστοριογραφία την επηρεασμένη από το διαφωτισμό και τον κλασικισμό. Τις εκτιμήσεις αυτές αρχικά, το 19ο αιώνα, αποδέχτηκε και η ελληνική διανόηση».

Σε ένα δοκίμιο οκτώ περίπου σελίδων να αναλύσετε την παραπάνω θέση αναπτύσσοντας τα ακόλουθα σημεία:

α) τα ιστορικά αίτια της αποστασιοποίησης ανάμεσα στο δυτικό θρησκευτικό περιβάλλον και στη βυζαντινή ορθόδοξη Ανατολή,

β) τα χαρακτηριστικά της βυζαντινής ιδεολογίας και κοσμοαντίληψης που έρχονταν σε αντίθεση προς τις πεποιθήσεις του Διαφωτισμού,

γ) τους λόγους που οδήγησαν και τους Έλληνες διανοούμενους των αρχών του 19ου αιώνα να προσχωρήσουν στην απαξίωση του Βυζαντίου.

  

Βιβλιογραφία

Δεν δόθηκε.

 Τέταρτη εργασία ΕΛΠ10 2006-7